tak się jakoś smutno zrobiło …

Trzymałam w ręku niejedne ręce

Kiedy spoglądam przez ramię
Na kubek herbaty zaparzonej
Chciałabym, żebyś teraz tu siedział
Żebyś pił herbatę na mojej sofie
Mówiąc coś sennie
Przeciągając się leniwie
Żebyś kładł głowę na mojej poduszce
Trzymałam w dłoniach niejedne ręce
Twoje śnią mi się nocą
Już prawie je łapie – i nagle dzwoni budzik

P10004321.JPG
się aż przerobiłamna ziarniście sepiowatą, mam dzisiaj brązowy humor 😦

***
zza krat mroku
na przestrzał rozpięta
miedzy ustami jutra
a okiem wczoraj
przejrzałam się w kawałku
szkła z rozbitego twojego
okna
na podwórzu była cisza i wiatr
słońcem owiany
małe dziecko
zbudowało w piaskownicy zamek
w którym na zawsze zamknąłeś
marzenia o niej
umarła
bo przestałeś chcieć

Advertisements